Ben 16!

De eerste ochtend in Panama City.

Vandaag is Benjamin 16 jaar geworden. Hij reist met een groepje van 7 leerlingen plus een docent acht dagen door Panama. Vandaag heb ik hem gesproken, zo te horen is hard bezig om zich ook als 16 jarige te gedragen!

Taart gekregen van zijn groepsgenoten!

Het hostel voor $5 per nacht.

Panama City, op zoek naar WiFi. 

Ben op weg naar de San Blas eilanden (Panama)

Alweer een kleine week is Benjamin terug op de Regina Maris en op weg naar de San Blas eilanden. Hij heeft een stevige les achter de rug, het zal wel weer even wennen zijn aan boord na twee weken thuis geweest te zijn. We geloven dat hij het tij weer kan keren. Zo te zien aan het weer heeft hij nu gelukkig de wind in de zeilen!  



                                ScheepsBlog 87 11-1 Aankomst San Blas/Panama Vandaag kwamen we na vier dagen varen in de ochtend aan op de San Blas! Het barst hier echt van de kleine eilandjes met witte stranden en hoge palmbomen. In totaal zijn er 357 eilandjes waarvan er 45 bewoond zijn. We lieten ons anker zakken en nog geen vijf minuten later voeren er vier kleine kano’s naar ons schip. In de kano’s zaten hele families die allemaal zelfgemaakte armbandjes, touwtjes en kleden verkochten. Voordat ze op het schip mochten om spullen te verkopen vertelde Martin eerst iets over de eilandjes en over hun cultuur. Wat ik het meest interessant vond was dat deze bevolking leeft van hun kokosnoten, met de nadruk om HUN. Een van de hoofdregels hier is dus dat je niet zomaar kokosnoten mag plukken/rapen, want het is hun eigendom. Je moet voor elke kokosnoot betalen, want kokosnoten zijn hun grootste inkomstenbron. Per jaar verkopen ze 15.000 kokosnoten aan Colombia. Na de uitleg over de San Blas mochten de bewoners aan boord komen om spullen te verkopen, iedereen die nu nog niks wilde kopen mocht gaan zwemmen. Het grootste deel ging zwemmen, omdat we later ook nog dingen konden kopen. Het water is echt heerlijk warm hier. We hebben een fender aan de ra vast gemaakt, zo kon je vanaf het kluivernet in het water slingeren. Na lekker gezwommen te hebben, moesten we van de leraren weer terug aan ons schoolwerk. Ik heb toen aan mijn praktische opdracht over het slavenschip gewerkt, want die moet op de 14e  januari af zijn.

Na ons schoolwerk werden we bij elkaar geroepen en toen werd verteld dat we het moordspel gingen spelen. Het moordspel houdt in dat iedereen op het schip (ook Martin en Mieke) drie kaartjes trekt:

een persoon op het schip, een moordwapen en een plek. Je kan dus bijvoorbeeld deze drie kaartjes

trekken: Martin, een reddingsvest en in de machine kamer. Als je iemand hebt vermoord, krijg je de kaartjes van die persoon en dan gaat het spel door totdat er één iemand overblijft. Het spel begon direct en er waren binnen een paar uur al drie mensen vermoord. Later op de avond hebben we ook nog haaien gezien, ze waren met zijn drieën en waren ongeveer één meter lang. Benjamin.

Ben aan't leren

Hey Beste Sponsoren!

Ik wil jullie graag even wat vertellen over de laatste twee weken waardoor het blog even niet bijgewerkt is.

Ik ben van 19 december tot 4 januari even thuis geweest wegens een ondoordachte actie op het schip waar ik de consequenties van moest inzien. Net voor aankomst op Sint-Maarten ben ik samen met een andere jongen op een dis-respectvolle manier omgegaan met wat spullen van het schip. Ik ben dus even thuis om ervan te leren en te overdenken wat ik gedaan heb. Tijdens deze twee weken thuis ben ik hard aan de slag gegaan om het goed te maken, ik ben hard aan het werk en ik ben vooral veel aan het leren van de fout. Ik heb met veel familie leden en vrienden en mijn mentor gesproken over wat er is gebeurd. Op 1 januari heb ik met de kapitein gesproken, hij wilt me graag een tweede kans geven en daarom vlieg ik op de 4^e weer terug naar het schip wat zich dan bevindt op Aruba, deze vlucht betaal ik zelf door de komende zomervakantie te gaan werken. Dus ik ga er weer tegenaan en laten zien dat ik niet nog een keer dit soort fouten maak! Als ik weer terug ben op het schip ga ik jullie regelmatig zelf op de hoogte houden over hoe het gaat en wat er allemaal gebeurt.

Benjamin

Ben vandaag aangekomen op St Maarten

Wat moet het een feest geweest zijn om, na twee weken op zee, weer land te zien. Hier St.Maarten vanaf zee, genomen door een van de SaS 2014 leerlingen.  

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

In de middag kwam de Regina Maris aan op St. Maarten, het schip ligt voor anker in de baai bij Marigot. We hopen dat hij morgen zijn mobiel krijgt om ons even te bellen!

Scheepsovername voor aankomst St Maarten.

Op de Whapsapp van de SaS ouders is te volgen wie, voor de scheepsovername, op welke functie heeft gesolliciteerd. Gedurende een scheepsovername wordt het schip in zijn geheel door de jongeren gevaren met alle daarbij horende taken zoals bakker, scheepsarts, kapitein, machinist, stuurman etc. en dat met een dekking van 24 uur. De volwassenen grijpen enkel in als er gevaar dreigt voor het schip. Zodra er nieuws is van  van de scheepsovername, zal dat op deze plek gepubliceerd worden.

Volgens de planning komt de Regina Maris op 13 december aan op St Maarten, maar volgens het SaS hoofdkantoor kan dit ook eerder worden: "de stabiele Passaatwind zorgt voor een snelle overtocht...St. Maarten, Sint Eustatius en Saba zijn nieuwe bestemmingen voor School at Sea en ons bezoek aan de bovenwindse Antillen staat in het teken van culturele uitwisseling met leeftijdgenoten."

Ben en Ben

Cruisemodus voor straf!

Het scheepsblog van FLOOR (blog 54)  9-12 Cruisemodus

Als we weer eens niet na hebben gedacht, overal schijt aan hebben gehad en niks hebben opgeruimd word de bel geluid. En deze keer was het serieus.

We gingen op cruisemodus wat betekent dat we niks meer hoeven te doen. Gelukkig gingen we wel na denken hierdoor. Iedereen vond het echt heel vervelend en we hebben dus ook de wachten doorgedraaid. Iedereen deed netjes zijn klusje en het was heel gezellig. En toen werd de bel weer geluid. Na de tweede preek mochten we gelukkig van de cruisemodus af. De wachten gingen weer door en iedereen was dus ook heel blij. Dat het allemaal nog niet zo heel soepel loopt, is erg jammer. Maar ik denk dat het allemaal wel goed komt. Voor de rest was het een rustig dagje. Nog steeds aan het varen dus school en wachtdagen blijven afwisselen.

Er zijn helaas ook geen walvissen meer gespot. De voorbereidingen op de scheepsovername zijn in volle gang. Nog eventjes en dan zijn we alweer in Sint Maarten. END

Minke Whale (je spreekt Minke uit als “minky”)

Scheepsblog van Benjamin 3-12 “Kijk daar!” “Waar?...ik zie niks…”

Vandaag was een heerlijk dag, het zonnetje scheen en iedereen was lekker met zijn wacht of school bezig. We hadden net een heerlijke lunch, bestaand uit schnitzel en aardappels, achter de kiezen. Ik zette mijn vieze bord in de bak en ging verder met mijn schoolwerk. Mijn schoolboek was nog niet eens open toen ik buiten iemand hoorde roepen “WALVIS!! ER ZWEMT EEN WALVIS!!!!” 

Minke Whale (van internet)

 Iedereen rende naar buiten en tuurde over de horizon op zoek naar de walvis. We bleven wel bijna twee minuten naar de lege oceaan staren toen mensen begonnen te zeggen dat het sowieso dolfijnen waren, we hadden namelijk nog nooit een walvis gezien. Toen we de hoop hadden opgegeven sprong er opeens een walvis omhoog uit het water!!

 De walvis was ongeveer twintig meter van ons vandaan en het was ongelofelijk mooi. Het dier zwom weer onder water en dan verdween hij weer voor ongeveer drie minuten. Iedereen dacht telkens dat ze het dier zagen en ze riepen dan “Kijk daar!” en de rest dan direct “Waar?... ik zie niks…”. Totdat het dier weer onverwacht op een andere plek omhoog dook voor zuurstof. Het was een Minke Whale en ongeveer tien meter lang.

Je spreekt Minke uit als “minky”. We konden het dier herkennen aan de witte onderkant en zijn bescheiden grootte. Na ongeveer een halfuur was de Minke Whale verdwenen en bleef iedereen enthousiast praten terwijl ze weer langzaam aan het werk gingen. Dit was mijn blog en ik hoop de volgende keer weer over zoiets leuks te kunnen schrijven.END